دیری شد و آن دخترِ شاهنشین،
بهار بر تن کرده بر گوش فلک خواند:
من خود‍‌ِ آن عشقم!
این صدای سخن عشق است که نبینید خوشتر از آن
یادگاری که در این گنبد دوارست، منم